Quantcast
Richard George Davis maakt dromerige werelden van zijn emoties

De Zuid-Afrikaanse kunstenaar gebruikt zijn surrealistische fotokunst om zijn gevoelens met de wereld te delen.

.

De Zuid-Afrikaanse kunstenaar Richard George Davis verbeeldt met zijn digitale illustraties “letterlijke interpretaties van alledaagse taaluitdrukkingen”. De surrealistische beelden, waarin de ene keer een sleutel vastgebonden aan een paraplu wegwaait en de andere keer het skelet van een reptiel wanhopig door de woestijn waggelt, hebben allemaal iets herkenbaars. En dat is ook waar Davis voor gaat. Hij bespreekt in zijn werk universele thema’s als liefde, haat en frustratie. The Creators Project sprak met de 38-jarige Johannesburger over zijn liefde voor de kunst en de krachtige mogelijkheid om diepe, complexe emoties “vrij simpel” via kunst over te brengen.

“De meeste van mijn kunstwerken komen voort uit lastige, emotionele periodes. Ik zal geen namen noemen, maar de vrouw van baksteen maakte ik toen ik hard mijn best deed om met een belangrijk persoon in mijn omgeving te communiceren, maar diegene niet toegaf. Dat is wat ik bedoel met letterlijke interpretaties van alledaagse taaluitdrukkingen; het voelde alsof ik tegen een muur praatte."

Complexity in a jaded world: Exploring the literal visual interpretations of the familiar idiomatic expressions “Sometimes It’s as if I’m speaking to to a brick wall

"Als ik bezig ben met mijn kunst is het een soort meditatief ritueel: het lost niet alles op, maar het helpt me om beter in contact te komen met mijn gevoelens. Het helpt me ook om de ander beter te begrijpen. Ik werk fulltime, en maak mijn illustraties ‘s avonds. Dan werk ik vaak door tot midden in de nacht; als ik eenmaal bezig ben kan ik niet meer stoppen. Ik ben gewoon heel erg gepassioneerd over wat ik doe, over het maken van kunst en de mogelijkheden die het me biedt om mezelf uit te drukken."

"Dat is, denk ik, het grootste probleem van de mens; dat we onvoldoende middelen voor zelfexpressie hebben. Als ik het alleen met woorden zou moeten doen was ik de pineut geweest, want vocaal ben ik niet sterk, helemaal niet sterk zelfs. Ik vind het heel moeilijk om mijn gevoelens verbaal uit te drukken en met anderen te delen. Dit interview is waarschijnlijk één van de moeilijkste dingen die ik ooit in mijn leven heb gedaan. Ik moet me creatief kunnen uiten. Als ik dat niet zou doen, zou ik ongelofelijk ongelukkig zijn. Ik zou niet weten wat ik met mijn leven aan zou moeten als ik niet op deze manier mijn emoties zou kunnen uitdrukken."

Seperation of state: The space we as humans occupy, nature and civilisation in conflict within each and every one of us as the ideal modern life we live verse the natural wonder of the world from where we have come from and still strive to spend our time.

"Vaak wordt er een onderscheid gezocht tussen Afrika en de rest van de wereld, maar mijn kunst verbeeldt alledaagse universele thema’s, zoals liefde, haat, hoop, frustratie. Het maakt dus niet uit waar je vandaan komt, of je nu blank of donker, rijk of arm bent, iedereen ervaart de dingen ongeveer op dezelfde manier. Emoties in kunst uitdrukken en dat op anderen overbrengen is eigenlijk heel erg simpel. Het is lastig om een emotie te vangen, maar bijzonder eenvoudig voor de ander om die op te pakken.”

Bekijk hieronder de surrealistische illustraties van George Richard Davis die door hem worden begeleid door een ‘idiomatisch retrospectief’ - een omschrijving van zijn werken die hij achteraf heeft geschreven.

Umbrella melancholy: A visual explanation of what extreme sorrow feels like. Your world is turned on its head, literally upside down, and you are left very disturbed by your own sadness and the feeling that there is something wrong and missing from the world around you which leaves you more mournful than before.

Wistful abandonment: Music is where my dearest and brightest dreams have ranged — to hear for the duration of a heartbeat the universe and the totality of life in its mysterious, innate harmony. Now abandoned yet yearned for.

Clockwork orange: The violent nature of humans always going to war and letting our inner demons of greed and lust drive us to the desolation of free will as a solution and justification for further evil and violence.

Forlorn aspiration: Loneliness experienced while travelling through this life dreaming for so much more.

Cube awakening: Coming alive with the breaking dawn.

Entropic misadventure: To have your head in the clouds and surrender your body to whatever may come; to separate yourself from the world around you either through conscience choice or by accident by head trauma.

Forever lost: Death becomes her.

Atlas helix

Hope floats away: When darkness falls, hope floats away stolen on a cold midnight breeze.

Cemetery in my mind: What is death but an accumulation of knowledge put to rest. Most knowledge is written down but is still in the mind hence a library inside a person. On one hand it is the end for that person but on the other ever lasting life through the written words.

Distance is darkness: Distance is darkness, life keeping pace with time for a moment and in this moment hope dreams of eternal life free of time but the sad reality is there may be no life after death, bodies return to the earth and only our dreams will live on.

Light redemption:The freedom found from confinement and making good your escape.

And the storm broke: The title sums the artwork: And the storm broke, rendering the sky asunder.

Geïntrigeerd geraakt door de surrealistische werken van Richard George Davis? Bekijk op zijn website meer kunst afkomstig van de Zuid-Afrikaan.