Quantcast
Miles Aldridge - (after Cattelan) #6, 2016. Beeld met dank aan de Reflex Gallery in Amsterdam.

De ongemakkelijke foto’s van Miles Aldridge zijn een knipoog naar zijn moeder

Gerda van de Glind

De vrouwen die hij vastlegt hebben de touwtjes stevig in handen.

Miles Aldridge - (after Cattelan) #6, 2016. Beeld met dank aan de Reflex Gallery in Amsterdam.

In de Reflex Gallery in Amsterdam wordt de paus verpletterd door een meteoriet, terwijl een naaktmodel met oranje schaamhaar naast hem op de grond ligt. Verderop drinkt Marina Abramović melk uit een wijnglas, en de gemorste melk op de grond verraadt dat het niet haar eerste is.

Althans, zo zien we het op de foto. De modellen zijn gefotografeerd door de Londense kunstenaar Miles Aldridge, die met de tentoonstelling ART HISTORY wat van zijn nieuwste werk laat zien. Zijn beelden, die nu in Amsterdam hangen, worden vaak gedomineerd door vrouwen. De settings mogen dan verschillen, maar volgens Aldridge hebben ze één ding gemeen: de vrouwen die je erin ziet hebben allemaal de touwtjes stevig in handen.

Aldridge is gefascineerd door sterke vrouwen, vertelt hij. “Ze verwijzen vaak naar mijn moeder. Ik zie haar als heldin, omdat ze het als alleenstaande moeder allemaal maar zelf moest rooien.”

Marina Abramović.

Miles Aldridge brak in de jaren negentig door met kleurrijke modefoto’s van vrouwen in vervreemdende settings. Inmiddels hangt zijn werk in musea van New York tot Londen en schittert zijn adoratie voor beeldende kunst door in al zijn werk. “Toen ik aan de kunstacademie studeerde, zat ik vaak te schetsen in de National Gallery,” legt hij uit. “Daar werd ik verliefd op het werk van renaissancekunstenaars als Dürer, Holbein en Cranach. Hun portretten hebben allemaal dezelfde bevroren poses, een koud en helder licht en een flinke obsessie voor details. Diezelfde kwaliteit en intensiteit stop ik ook in mijn foto’s.”

De ambassadeurs - Hans Holbein. Publiek domein, via

Aldridge wil zijn personages “echter dan de realiteit” maken, zegt hij. “Ik construeer een wereld met acteurs, sets en verlichting. De scènes zijn allemaal fictief, maar net als bij boeken, films en theaterstukken kan je jezelf in de personages herkennen.”

Die figuren zijn niet zomaar modellen. Hij werkte onder andere samen met kunstenaars als Maurizio Cattelan, Marina Abramović en de halve cast van Game of Thrones. Hij werkt samen, of reageert op het werk van kunstenaars die hij bewondert. “Met de chroomprint van Maisie Williams verwijs ik bijvoorbeeld qua toon en palet zowel naar Dürer als naar Holbein. En met de pose van Lucretia naar Cranach.”

Links Maisie Williams, rechts Lucretia.

Aldridge schiet allerlei subtiele variaties van dezelfde pose, net zolang totdat hij elke optie van het idee heeft gezien. “Pas tijdens het editen weet ik of het perfecte shot ertussen zit.”

Aldrigde’s beelden zijn sterke blikvangers. De reden daarvoor is dat hij wil dat we meer stilstaan. “We swipen door beelden met de snelheid van één foto per seconde. Ik denk dat we onze consumptie van afbeeldingen drastisch moeten verlagen: zet je telefoon uit, en kijk om je heen.”

ART HISTORY van Miles Aldridge is nog t/m 22 mei te zien bij de Reflex Gallery in Amsterdam. Bekijk hieronder meer van zijn werk:

Miles Aldridge - (after Cattelan) #5, 2016
Miles Aldridge - Better Than Life (after Miller), 2017
Miles Aldridge - (after Cattelan) #4, 2016
Miles Aldridge - (after Cattelan) #1, 2016