De beer die al de hele zomer mensen berooft op de Parade

“We hebben hem al vaak verteld dat stelen verboden is, maar hij is een beetje hardleers.”

|
aug. 7 2017, 10:58am

Wie deze zomer theaterfestival de Parade bezoekt, doet er goed aan om een beetje extra op zijn spullen te letten. Als je bijvoorbeeld je mobiele telefoon duidelijk zichtbaar op tafel laat liggen, loop je het risico dat hij op abrupte wijze van je wordt ontvreemd:

Hier steelt Alfonso een iPhone van een nietsvermoedende bezoeker

Deze beer jat nagenoeg alles dat hij tegenkomt – al lijkt hij een lichte voorkeur te hebben voor elektronica en witte wijn. Gelukkig komt het uiteindelijk meestal wel goed, aangezien zijn begeleiders consequent achter hem aansnellen om hem in het gareel te houden. "Alfonso, dat kan écht niet!"

Alfonso, is dus zijn naam. Maar wat heeft hij daar te zoeken? En vooral: wie denkt hij wel niet wie hij is? We zochten hem op bij de Parade in Utrecht, om eens een hartig woordje met hem te spreken. Of eigenlijk vooral met de acteurs van het theatergezelschap waartoe hij behoort, want Alfonso praat niet. Alfonso is een beer.

Als ik rond vijf uur aankom bij Teatro Cuatro, waar theatergezelschap de Theatertroep zijn voorstellingen speelt in Utrecht, zitten de acteurs net een bordje Japanse noedelsoep naar binnen te lepelen. Alfonso slaapt nog.

De Theatertroep bestaat uit tien acteurs, voor de gelegenheid aangevuld met een paar gastspelers. Hun voorstelling op de Parade heet Vaudeville, vernoemd naar een theatervorm die eind negentiende eeuw in New York ontstond, waarbij verschillende sketches samen één geheel vormen. Of, zoals in het geval van de Theatertroep: 'een potpourri van smerige, grensoverschrijdende, schadelijke en beledigende scènes voor iedereen.'

"We hebben Alfonso al vaak verteld dat stelen verboden is, maar hij is een beetje hardleers," zegt Jochum Veenstra, een van de acteurs. "Die kleptomanie krijg je er toch maar moeilijk uit. Hij heeft nu wel het punt bereikt waarop hij beseft dat hij die spullen niet zelf mag houden, dus hij geeft ze meteen weer weg aan andere mensen. Dat is al een vooruitgang."

"Een jaar geleden was het nog veel erger," vult Kyrian Esser aan. "Eerst dachten we dat hij gewoon wat speels was, maar na een tijd kwamen we erachter dat hij een grote hoeveelheid elektronica onder de tribune had verzameld."

"We hebben hem toen goed duidelijk gemaakt dat dat dus echt niet de bedoeling is," gaat Kyrian verder. "Maar verder meent hij het goed. Zijn enthousiasme is heel aanstekelijk, soms moeten we hem zelfs wat afremmen. Vooral in het begin kwam hij vaak op het podium terwijl het nog helemaal niet zijn beurt was."

"Hij begint nu gelukkig steeds beter te begrijpen wat er van hem gevraagd wordt," zegt Jochum. "Hij leert door te doen. En dat past ook bij ons gezelschap; we komen niet van een acteursopleiding, maar hebben leren toneelspelen op de vloer."

Kyrian vertelt dat Alfonso vooral geschikt is voor specifieke rollen. "De algemene regel met dieren op het podium is dat ze alle andere acteurs volledig van de vloer vegen. Komt er eenmaal zo'n indrukwekkende verschijning op, dan valt er niet meer tegenop te spelen. Dus zijn scènes zitten altijd aan het einde. Er zijn in feite drie manieren waarop we onze voorstelling op de Parade beëindigen: met een luchtdrukbom, een windmachine, of door Alfonso op te laten komen."

Plotseling staat Jochum op. "Even wat anders aantrekken." Ook de rest van het gezelschap trekt zich langzamerhand terug in de coulissen van Teatro Cuatro, om zo'n tien minuten later verkleed terug te komen. Ze gaan een rondje over het festivalterrein lopen, om bezoekers te vertellen dat de voorstelling bijna begint. Alfonso is inmiddels ontwaakt, en rekt zijn poten nog even uit.

Alfonso is er klaar voor. Hij draagt overigens een schort omdat hij in de voorstelling een kok speelt

Al snel neemt Alfonso het voortouw. Hij beklimt vol gretigheid het trapje van de Theatertoren, en grist ondertussen een fles Chardonnay van een tafel, die hij luttele seconden later in de handen achterlaat van een verbaasde voorbijganger. Na vermanend te zijn toegesproken door een van de acteurs, vraagt een meisje of ze met hem op de foto mag, waar hij natuurlijk geen enkel bezwaar tegen heeft.

Ook Kyrian loopt mee in de stoet – Jochum is daarentegen nog altijd nergens te bekennen.

De acteurs draaien alvast warm, terwijl Patrick Duijtshoff (rechts) het publiek toespreekt

Eenmaal terug bij Teatro Cuatro, zet de groep een dansje in, terwijl acteur Patrick Duijtshoff de toegestroomde menigte welkom heet met behulp van een microfoon. "Als u geen kaartje koopt, vertel ik straks wie er doodgaat in Game of Thrones."

De acteurs dragen een bordje om hun nek, waarop geldbedragen geschreven staan. "Zo kunt u zien hoe de prijs van een kaartje is opgebouwd," licht Patrick toe. "Willem kan bijvoorbeeld eigenlijk niet zoveel, maar is wel bekend van tv. Dus hij is één euro waard. Onze sterspeler – waar is onze sterspeler? – bestrijkt een groot deel van uw kaartje: vier euro. En mocht u zich afvragen waarom de totale prijs dan alsnog zo laag is: we hebben ook nog een stagiair, dus gaat er weer drie euro vanaf."

De voorstelling begint. De Theatertroep speelt in Vaudeville eigen werk, maar geeft ook een eigen draai aan bestaande teksten, van in dit geval bijvoorbeeld Annie M.G. Schmidt en Fry & Laurie. Er verschijnt onder andere een balletdanser op het podium, gehuld in een witte tutu, die ondanks zijn grote gestalte zeer bekwaam op een rond krukje weet te balanceren.

Zo tegen het einde zien we hoe een man en een vrouw in een driesterrenrestaurant dineren. De ober raadt met name de fazant au miel aan, die is 'berelekker.'

De man merkt op dat er een haar in zijn glas zit, waarna de ober in paniek raakt en zijn leidinggevende erbij haalt. "Vreselijk, ontsla alle afwassers!" De gast maakt duidelijk dat het ook weer niet zo'n groot probleem is, maar daar heeft de restauranthouder geen boodschap aan. "Niets mag de bevrediging van uw culinaire begeerte in de weg staan!"

We kijken hier naar de bewerking van een scène uit Monty Python's Flying Circus, genaamd Dirty Fork. Daar is het John Cleese die uiteindelijk als woedende kok het restaurant komt binnenstormen, waarna de situatie definitief escaleert. De Theatertroep daarentegen, heeft een net iets andere manier gevonden om dit schouwspel tot een goed einde te brengen:

De Parade staat vanaf 11 augustus in Amsterdam, in het Martin Luther Kingpark. De Theatertroep speelt er van 22 tot en met 27 augustus. Bezoek voor meer informatie ook de websites van de Parade en de Theatertroep .